هو امجیب

همه یتیم های عالم بعد علی (ع) بی پدر شدن.

یا علی

آدم اینجا تنهاست

به نام پرودگار پاک

از فردا ماه مبارک رمضان شروع می‌شود

 شرمسارم از اینکه با بار سنگین گناهان وارد این ماه نورانی می‌شوم،

 کاش ابراز پشیمانی و گریه و ناله یاد گناهانم را از ذهنم پاک می‌کرد،

همواره یاد خطاهایم رنجم داده

هر چقدر او رئوف باشد و آمرزنده،

سیاهرویی خودم  و کارنامه زشت و پر از سیاهی‌ام را فراموش نخواهم کرد،

هرگز فراموش نمی‌کنم که  فقط او می‌تواند این سیاهی دهشتناک را در لحظه‌ای به روشنایی و سپیدی

وصف ناشدنی بدل کند،

تنها امیدم بخشندگی اوست، در لحظه های نورانی این روزهای پرخیر برای آمرزش گناهان همه دعا کنیم

بلکه پرده از چشمانمان و دلهایمان برداشته شود و بتوانیم به لقاءالله برسیم.

یا علی

به نام

خدای پاک

خدای شاکر

خدای غفور

برای ماه رمضان امسال خیلی خیلی انتظار کشیدم...دوباره تجربه حال عجیبی که موقع شنیدن اذان

مغرب دارم...تجربه های قشنگی که اطمینان دارم از امساک ناشی میشن و واقعا دوست داشتنی اند

از خدا می خوام امسال گوش من رو با صدای زیبای خودش پر کنه

کاش قسمت بشه شب قدر اینجا نباشم....جایی مثل حرم امام و پدر مهربونم حضرت رضا

برای رمضان خیلی خوشحالم و حلول این ماه رو به همه کسانیکه تجربه های جدید رو تو این ماه

درک می کنن تبریک میگم.

"آنچه میخواهم بگویم یک حقیقت است و حق را در حقانیت این مطلب به شهادت می گیرم و قلبم را گرو می گذارم... آنان که از مادیات و دنیای حقیر خود بیرون نیامده و برای اعمال خویش در پیشگاه ربوبی وزنی قائل اند و باطن حقایق الهی را تا حد همین اعمال ظاهری پایین می آورند به ظاهر شایسته نام مقدس اند لیکن باطنشان خری است که هیچ ادراکی در باب حقیقت الهی ندارد."

به نام یگانه هستی

آنچه از نظر گذشت بخشی بود از کتاب وحدت وجود که حاصل تحقیقات شش ساله نویسنده گرانقدر جناب قاسم کاکایی است. در این مصحف دیدگاه وحدت وجودی اکهارت، شیخ آلمانی و ابن عربی، شیخ الاکبر جهان شرق مقایسه و بررسی گشته و پاراگراف آورده شده از این کتاب نقلی است از جانب اکهارت پیرامون عارف و عرفان که از دیدگاه وحدت وجودی وی نشات گرفته است. وی در دنیای تثلیث و بی روح مقدس مآبانه غرب به دلیل چنین اندیشه ای به مرگ محکوم شد. افسوس که هیچ گاه چنین دیدگاه هایی عمومی نگشته و همیشه ذهن هایی خشک مانع فهم عمیق تر آنچه چنین بزرگانی در مکاشفاتشان درک نموده اند، هستند.

در تاریخ فلسفه و عرفان و الهیات چنین افرادی کم نبوده اند و همین یقین ایشان بس که آدم را به تفکر و تامل وا دارد که خدا نه همه آن چیزی است که ذهن ما ساخته. اما آنچه این تشکیک را شیرین تر می کند حرکتی است به سوی یافتن راهکارهایی برای تجربه شخصی این حقیقت.