به نام یگانه جهانیان، آفریدگار نور و عشق،

از روزی که از سفر برگشتیم و چند روز پیش از اون از طریق رادیو برای چندین بار شنیدم که آمار مطالعه در ایران نسبت به سایر کشورهای در حال پیشرفت خیلی پایینتره. به این قضیه که فکر میکردم نا خود آگاهانه صحنه هایی از مرکز خرید آسمان و یا اون روز عصر خیابان سعادت آباد از نظرم گذشت و توی دلم به مجری رادیو گفتم این آمارها حتما درستن و حتی شاید خیلی بدتر از اونچه که تو آمار هست باشه.

وقتی کتاب رو از مردم بگیرن و جای اون تلویزیون بگذارن نمیشه بیشتر از این متوقع بود. میشه حدس زد کسیکه تشنه دیدن شده و یا به عبارتی به دیدن عادت کرده عمقی برای فکرش پیدا نمیشه و کم کم به تأمل سطحی هم عادت میکنه. اون موقع میری بیرون و می بینی چقدر همه غریبن !!!!! و از تعجب دچار سکته مغزی میشی..... یک بنده خدایی هم همینجا اضافه فرمودن که تمام این واقعیات سیاستهایی از پیش تعیین شده اند و تنها کشورهای جهان سومی با این معضل نباید حل شدنی رو به رو اند.

چیزهایی در ذهن ما هست که هنوز وسیله بیانش رو نیافتیم...در حال تلاشیم

امیدوارم نور حاصل از پاکی پاکان، سرزمینمون رو از ظلمت جهل نجات بده.